Yazar: İsmail Ezgü
1.3.2016
Suriyeli birkaç aileye arkadaşlarımızla birlikte yardımlarda bulunmaya çalışıyoruz.
Ailelerden birisinde 9 yaşında Muhammed adında down sendromlu bir çocuk var.Düzgün konuşamıyor , derdini işaretlerle ve bir kaç kelime ile anlatmaya çalışıyor.
Yardımları genellikle ben teslim ettiğim için çocuklar beni gördüğünde havalara uçuyorlar.
Beni en çok etkileyen Muhammedin sevinci.
Yapmacıksız, doğal,içten..
Öğrendim ki bu davranış down sendromlu insanların doğal hali imiş.
Fıtratındaki gibi saf ve samimi davranıyor.
......................
Babası namaz kılarken, küçük Muhammed de yanına oturmuş namaz kılar gibi hareketler yaparak babasını taklit etmeye çalışıyormuş..
Namaz sonunda babası dua ederken bakmış ki Muhammed de birşeyler mırıldanıyor
Babasının bana anlattığına göre ;Muhammed de ellerini semaya çevirmiş; “İsmail abi, dua , rahmet , çok ... “ gibi bazı kelimeler mırıldanıyormuş. Sürekli bu kelimeleri tekrar edip arada bir de “amin” diyormuş.
Boğazıma birşeyler tıkandı...
...........................
Muhammedin duasını bir kefeye koydum. Bizim yaptıklarımızı diğer kefeye...
Muhammedin tarafı ağır geldi.
Daha fazla şeyler yapmamız lazım.
Meselâ; doğuştan delik olan kalbi için birşeyler yapabiliriz.
Sonra da eğitimine yardımcı olabiliriz.
Allah bize muhacir göndermiş.
Yesrib'li mi olacağız, Taif'li mi?
Taif'li olursak kaçırdığımız "Muhammed" fırsatını hatırladıkça kıyamete kadar kahrolacağız.
Allah'ım bize "Medenî " olmayı nasib et.
..............................
Not: Hayatımdaki hiç bir kazanç Muhammed'in duası kadar beni mutlu etmedi.
Allah'ım ; ilk Muhammed”in duasını da bize nasip et.
Amin.
--------------------------------------------
Aşağıdaki fotoğraf mayıs 2016 da Muhammed in kalp muayenesi için doktor kapısında sıramızı beklerken eşim tarafından çekilmişti.
