Yazar: Sema Ezgü
Söz etmek istediğim okuma türü 40 yaşımdan sonra keşfettiğim yeni bir alem olmamalıydı. Müslüman bir ülkenin mütevazi müslüman bir ailesinde dünyaya gelip gerçek ve hak olan islam dinini boş zaman sahibi olduktan sonra öğrenmemeliydim. İsyanım, itirazım, karşı çıkışlarım kime karşı ? Onu da yeni öğrenmek bir yönüyle nimet olurken bir yönüyle facia olmamalıydı. Acınası halimi, gerilerde bıraktığım yıllarımı gerçek bir ayağa kalkış, diriliş ya da uyanışın başlangıcı olarak adlandırdığımdan beri geçmişimi pek de sevimli bulmuyorum. Ne tuhaf ki, o zamanlar da mutluydum. Biraz eksik, biraz hüzünlüydüm ama yine de mutluydum.
Yeni doğmuş, yeni akıllanmış ve eğitimimi yeni tamamlamış gibiyim. Aslında tamamlamak sözü benim durumumla çeliştiği için hemen geri almak istiyorum. Çünkü her yeni gün o gün öğreneceklerimin gerisinde olduğumu ve Allah'ın ilmi karşısında çok fakir olduğumu biliyorum. Farkındayım ve alabildiğine koşuyorum. Beni bu koşudan mahrum bırakmak isteyeceklerin aklına şaşıyorum. Hemen ardından da acıyorum. Belki bir daha hayatın hiçbir yerinde fikirlerimiz karşılaşmayacak olsa da birilerinin elini tutup hadi bereber koşalım demek ihtiyacı duyuyorum. Şimdilik hep yanımda olan, elimi her daim tutan eşimle beraber koşuyorum. ALLAH hepimize mutlu sona koşmayı nasib etsin.
